Catra Lederata kod Rama
Tok Dunava kod Rama skreće na sever i pravi veliku okuku, zaobilazeći stenovite i izrazito strme litice, visoke i preko 30 m. Naspram Rama, bliže levoj obali, nanosima rečnog mulja i peska, formiralo se veće rečno ostrvo, ada Sapaja, koja je zbog podizanja nivoa vode, nakon izgradnje Đerdapske brane potopljena. Na suprotnoj obali su ušća Кaraša (danas sproveden u kanal Dunav-Tisa-Dunav) i Nere. Izuzetno pogodni prirodni uslovi za prelazak reke, privlačili su od praistorije ljude da na ovom raskršću formiraju svoja naselja i utvrđenja, kako bi kontrolisali i koristili ovaj važan strateški položaj.
Najveće i tokom istorije najznačajnije utvrđenje u široj zoni Rama nalazi se na dominantnoj zaravni „Grad“, 1 km istočno od današnjeg naselja, koja je sa severa bila zaštićena kamenom liticom, a sa zapada i istoka usecima dva potoka. Danas vidljivi kameni temeljni ostaci bedema debljine do 3 m pravougaonog utvrđenja dimenzija 140 x 200 m, sa 11 polukružnih kula i glavnim ulazom na južnoj strani, uglavnom se identifikuju sa Ledereatom. Кao dodatna zaštita sagrađen je spoljašnji bedem, a u međuprostor je ukopan rov.
Prvobitno utvrđenje je sagrađeno tokom I veka n.e. u periodu rimske okupacije Podunavlja i uspostavljanja vojne granice – limesa duž Dunava. Njagov značaj je bio naročito važan početkom II veka kada je Trajan poveo dva rata protiv Dačana, jer se smatra da je upravo na tom mestu prebačena glavnina vojnih trupa na dačku teritoriju. Obezbeđenje prelaza je dodatno ojačano izgradnjom fortifikacija na Sapaji i na suprotnoj banatskoj obali.
U vreme Justinijana (527-565) obnovljeno je utvrđenje izgradnjom manje fortifikacije (50 h 60 m) u severoistočnom uglu starog utvrđenja. Istorijski izvori iz tog vremena lokalizuju Lederatu na levoj obali, što je stvorilo nedoumice oko tačne ubikacije lokaliteta. S obzirom da su izvori iz različitih perioda, verovatno je i percepcija pisaca varirala kako su se menjale istorijske okolnosti.
