Ostaci rimskog grada Basijane (Bassianae) nalaze se severno od sela Donji Petrovci, uz njegovu periferiju, na seoskom pašnjaku. Situiran je na uzdignutom platou, koji se uzdiže iznad nivoa okolnog terena za 1,5 do 3 m. Sa zapadne strane lokaliteta protiče potok Međeš, a sa južne strane Jarčina. Sa severne strane lokaliteta nalazi se valum kroz koji potiče manji potok koji je povezan sa potokom Međeš. Najuzvišeniji deo lokaliteta predstavljaju njegovi ivični delovi, gde se nalaze bedemi. Prema urbanističkom planu koji je izrađen na osnovu avio snimka iz 1935. godine, može se zaključiti da je utvrđenje imalo oblik nepravilnog petougla sa dimenzijama 550 x 350 m.
Rekonstrukcija urbanističkog plana Basijane prema avionskom snimku i situacionom planu M. Grbića iz 1935. godine (po O. Brukner, Rimski grad Basijana, sl. 2, Građa za proučavanje spomenika kulture Vojvodine XV, Novi Sad 1988. godine)
Grad je bio opasan bedemima sa kulama kvadratne osnove. Na krajevima glavnih ulica (cardo i decumanus) nalazile su se kapije. Grad je imao pravilan raspored ulica. Postojale su četvrti sa kompleksima građevina javnog karaktera, kao i stambeni deo u čijem sastavu su se nalazile i radionice za snabdevanje grada. Iz istorijskih izvora saznajemo da su u gradu postojale tekstilne radionice (gynaecium Bassianense) koje su se najverovatnije bavile izradom vunenih proizvoda. Gradska nekropola se prostirala severno od bedema grada, a njena prepostavljena površina iznosi oko 6 hektara. Danas se na ovom prostoru, na zemljištu koje se obrađuje, mogu uočiti ostaci grobnica od opeka sa ulomcima keramičkih posuda koji su grupisani u pravilnom razmaku. Zapadno i severozapadno od grada od utvrđenih bedema grada nalazile su se stambene četvrti – canabae.
Manja arhrološka istraživanja su obavljena 1882. i 1935. godine.
Prikaz Basijane iz Viestnika Hrvatskog arkeologičkoga društva iz 1883. godine
Tada su otkrivene konstrukcija bedema sa kulama kao i zgrade građene od kamena i opeke, sa sistemom grejanja,podnim mozaicima,freskama na zidovima i kanalizacionom mrežom. Sa lokaliteta potiču i mnogobrojni slučajni nalazi: keramičke i staklene posude, nakit, novac,kameni votivni spomenici i skulpture. Gradska nekropola se prostirala severno od bedema grada na površini od oko 6 ha.
Rešenjem Zavoda za naučno proučavanje spomenika kulture iz Beograda od 1947. godine arheološko nalazište Basijana je proglašeno za spomenik kulture, a odlukom Skupštine RS kategorisano je za arheološko nalazište od izuzetnog značaja (″Službeni glasnik RS″ br. 16/90 od 03.12.1990. godine).
Kod Basijane se 468. godine odigrala odlučujuća bitka između Gota i Huna, nakon koje Huni više neće predstavljati značajnu pretnju. Hune je predvodio Dengezić, po izvorima Atilin sin, koji je prešao Dunav, sa vojskom od oko 20.000, a kod Basijane ga je dočekao Gotski kralj Valamir sa vojskom od 100.000 i naneo mu težak poraz od koga se Huni nikada nisu oporavili.